Evet mi? Hayır mı?

Yav bırakın Allah aşkına evet mi diyecekmişiz, hayır mı diyecekmişiz filan… Anayasa gibi hassas mevzularda referandum yapmak için “ahtapot beyni” değil, “vatandaş şuuru” lazım!

Bakın…

Ordu’nun tabiat harikası Perşembe Yaylası, taa 1991’de turizm merkezi ilan edilmişti. Tesis falan yapılmadı, bari hayvanlar otlasın diye mera yapıldı. Gel zaman git zaman, önceki sene TOKİ musallat oldu, “ver merayı bana, villalar yapayım sana” dedi. Tarım İl Müdürlüğü Mera Komisyonu şak diye toplandı, birinci sınıf merayı, mera kapsamından çıkardı iyi mi… Üstelik “toprak bedava, 20 senelik ot parasını öde, al” dedi. TOKİ, üç kuruş ot parasına, 450 bin metrekarelik meraya oturdu, caanım yeşillikte pata küte inşaata başladı. Başladı ama… “İyi de birader, biz hayvanları nerede otlatacağız” diyen “çoban” Muharrem Yumbul,
zart diye gitti, avukat bile tutmadan, bi başına, Bölge İdare Mahkemesi’ne başvurdu. Mahkeme inceledi, “yok öyle yağma, çoban haklı” dedi, şırrak diye durdurdu TOKİ inşaatını.

Çoban “hayır” dedi yani.

İstanbullu hayırsever bi aile, Florya’daki 95 dönümlük muhteşem arazisini “hastane yapılsın” diye, SSK’ya bağışladı. Hastane mastane yapılmadı tabii… Reform yapıyoruz ayaklarıyla SSK’yı lağvettiler. Hastane için bağışlanan araziyi de, TOKİ’ye devrettiler. TOKİ “hastaneyi boşverin, ben buraya rezidans yapayım, iş merkezi yapayım” dedi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne başvurdu. Büyükşehir Belediye Meclisi, bu öneriyi fevkalade buldu, son sürat onay çıktı. TOKİ de son sürat ihaleye çıktı. İhaleyi, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş’ın damadının ortak olduğu
şirket kazandı. Win-win oldu.

İstanbul “evet” dedi yani.

Böylece…
Dağdaki çoban “hayvanları”nın merasını kaptırmazken; “insanlara” hastane yapılması gereken katrilyonluk arazi, kaptırıldı.

Dolayısıyla, “dağdaki çobanla benim oyum eşit mi olacak şekerim” tartışmasına yeniden başlamakta fayda var… Eşit olmamalı… Çobanın oyu,
en az iki sayılmalı!